In die Koninkryk van God is daar nie iets soos ’n “toevallige ontmoeting” nie. Daar is slegs saad wat geplant word, dikwels in eenvoud, wat dekades later ’n oes van uitsonderlike genade lewer.
Onlangs het ek (Vic de Kock) die voorreg gehad om saam met Phillip Rapatsa terug te reis na Phalaborwa. Vir diegene wat Phillip nie ken nie: ons storie het 40 jaar gelede in my tuin begin.
Die Begin van ’n Lewenspad
Phillip was destyds ’n standerd 6-leerling (Graad 8) wat naweke in my tuin gewerk het. Hy het in die buitekamer gebly sodat hy die elektrisiteit kon gebruik om saans sy boeke te verslind. Dit was daar, tussen die plante en die stof van Phalaborwa, waar Phillip besluit het om my as sy mentor aan te stel.
Deur die jare het hy gereeld gebel vir raad en leiding. Kort na sy matriekjaar kon ek hom help om ’n pos by ’n myn in Rustenburg te kry. Vandag, dekades later, is Phillip steeds by daardie selfde myn. Hy is ’n getroude man met vier kinders—waarvan een vandag ’n gekwalifiseerde mediese dokter is.
Dit is die krag van ’n geleentheid wat met geloof aangegryp word.



’n Terugkeer na Makhushane
Tydens ons besoek het Phillip gevra dat ons sy familie in Makhushane gaan groet, ’n behoeftige gemeenskap net buite Namakgale. Die Rapatsa-familie het deur Phillip se sukses geweldig baie baat gevind, en hulle wou hul dankbaarheid persoonlik betoon.
Ek was egter onvoorbereid op die ontvangs wat op ons gewag het:
- ’n Groot Fees: Die hele gemeenskap het saamgekom met geskenke en sang.
- Eregaste: Ek en Phillip moes as eregaste alleen sit en eet aan hul grootste bederf—skaapafval en pap—terwyl almal toegekyk het.
- Vreugde: Vir drie ure lank is ons vermaak deur die plaaslike mense in ’n atmosfeer van pure liefde.
Wat die Woord sê
Hierdie reis was vir my ’n tasbare herinnering aan wat dit beteken om waarlik volgens die Skrif te leef. Ons lees in Matteus 22:39:
“Jy moet jou naaste liefhê soos jouself.“
Dit gaan nie net oor groot gebare nie, maar oor die bereidwilligheid om langs iemand te loop, hul drome te ondersteun en hul laste te help dra. Soos Galasiërs 6:2 dit so mooi stel:
“Dra mekaar se laste, en gee op dié manier uitvoering aan die wet van Christus.”







Die Les vir Ons
Wanneer ons in mense belê, belê ons in die Ewighied. Phillip se storie is nie net ’n storie van harde werk nie, maar van die getrouheid van God wat ’n jong seun uit ’n buitekamer geneem het en hom ’n steunpilaar vir sy gemeenskap gemaak het.
Mag ons almal vandag soek vir die “Phillip” in ons eie lewens – iemand wie se las ons kan verlig en wie se pad ons kan verlig met die liefde van Jesus.
